هرکه گردد خاک دل اندیشه ما می کند

:نیست موجودی که نبود غرقه گرداب وهم

بحر هم عمری ست دست موج بالا می کند

هستی بیحاصل ما بسکه مشتاق فناست

خاکساران تا کجا دارند پاس آبرو

سایه را از عاجزی هرکس ته پا می کند

آشیان الفت دل چون نفس در راه ماست