چون جبین برنم زند غمازپیدا می کند

می نهد پیش از سخن گردن به تیغ انفعال

چون قلم هرکس که شرح راز پیدا می کند

پاس ناموس حیا هم نیست آسان دشتن

نور عبرت نیست دل را بی غبار حادثات

از شکست این آینه پرداز پیدا می کند

چون خط پرگار بر انجام می سوزد نفس