زنگار اگرنه پرده ناموس راز اوست

کاری که از ادب نتوان کرد می کند

چینی علاج تشنگی حرص جاه نیست

آب سفال دل ز هوس سرد می کند

آیینه را خیال که شبگرد می کند

عزم فنا به شیشه ساعت نهفته ایم

بیدل به پرده رفتن ماگرد می کند