گر همه در چشم غلتد خاک بر سر می کند

درگلستانی که حسنش جلوه ای سر می کند

گل ز شبنم دیده حیران ساغر می کند

بی تو طفل اشک مشتاقان ز درد بیکسی

همچو اشکم حسرت اندیش نثار راه تست

هر صدف کز آبرو سامان گوهر می کند

اعتمادی نیست بر جمعیت اجزای ما