یکی زین درمها گر اید بدست

بدین روزگار تباه و دژم

بیابد ز دُرنامنه ما چل درم

به سنگ کسی کو بود زیردست

از آن شست بر سرش و چاردانگ

بیارد نبشته بخواند به بانگ

بیک روی برنام یزدان پاک