این ورقها را هوای زلفت ابتر می کند

همچو اشکم حسرت اندیش نثار راه تست

هر صدف کز آبرو سامان گوهر می کند

اعتمادی نیست بر جمعیت اجزای ما

موج آبش می زند تیغ محرف برکمر

سرو هر گه طرز رفتار ترا سر می کند

پاکبازان فارغند از تهمت آلودگی