نیرنگ اعتبار بهار تجددت

ساز هزار عالم ناساز می کند

هرگاه می دهی به زبان رخصت سخن

جبریل بال می زند و ناز می کند

با هم چه رنگها که نه گلباز می کند

شام ابد به جیب تو سر می برد فرو

صبح ازل زتو سخن آغاز می کند