از سلامت دست باید شست و زین دریا گذشت

دیده و دانسته حیرانی تغافل می کند

زندگی نقد نفسها ریخت در جیب فنا

از تردد هر که می رنجد توکل می کند

موج اینجا از شکست خویشتن پل می کند

موج چون بر هم خورد بیدل همان بحر است و بس

کم شدن از وهم هستی جزء را کل می کند