ای شرر مفت نگاهت جلوه زار عافیت

موی کافوری سواد پیر روشن می کند

چون بنای موج پرداز از شکستم داده اند

معنی ویرانی ام تعمیر روشن می کند

روزگار آیینه ما دیر روشن می کند

بی ندامت حلقه ماتم بود قد دوتا

ناله شمع خانه زنجیرروشن می کند