صورت خوابی به صد تعبیر روشن می کند

بی ندامت حلقه ماتم بود قد دوتا

ناله شمع خانه زنجیرروشن می کند

گر خیال آیینه دار اعتبار ما شود

گرمی هنگامه امکان جلال عشق اوست

آتش این بیشه چشم شیر روشن می کند

بگذر از صیادی مطلب که صحرای امید