از عرق بر جبهه افسون چراغان خوانده ایم

شمع بیدادکمان را تیر روشن می کند

عالم دل را عیار از دستگاه ناله گیر

وسعت صحرا رم نخجیر روشن می کند

بزم ما را خجلت تقصیر روشن می کند

انتظار فیض عشق از خامی خود می کشم

چوب تر را سعی آتش دیر روشن می کند