جوهر من در آینه فکر وطن نمی کند

خون امید می خورد بی تو دل شکسته ام

طره سرکشت چرا یاد شکن نمی کند

بسکه هوای غربتم چون نفس است دلنشین

نیست به عالم جنون گردش رنگ عافیت

هیچکس از برهنگی جامه کهن نمی کند

پنبه داغ عاشقان نیست به غیر سوختن