پیاده شد از باره ماهوی زود

همه نیزه داران جوشن وران

چو پیداشد آن فرو آورند شاه

درفش بزرگی و چندان سپاه

بران کهتری بندگیها فزود

همی رفت نرم از بر خاک گرم

دو دیده پر ا زآب کرده زشرم