موی پیری بس که در سامان تجهیز فناست

مالداری خواجه را سرکوب قارون می کند

فکر خود خمخانه رازست اگر وامی رسی

سر به زانو دوختن ناز فلاطون می کند

تا کفن گردد سفید ایجاد صابون می کند

می رسد آخر زسعی آمد ورفت نفس

باد دامانی که فرش خانه واژون می کند