چشم بند سحر الفت را نمی باشد علاج

شمع ما سر بر هوا هم ، سیر زانو می کند

سایه و تمثال راکم نیست گر سنجی به باد

شرم خفت سنگ ما را بی ترازو می کند

دل گرفتار خود است و یاد گیسو می کند

این چنین کز ناتوانیها شکستم داده اند

گر رسد چینی به یادم نوحه بر مو می کند