بسکه یاران در همین ویرانه ها گم گشته اند

دل گرفتار خود است و یاد گیسو می کند

این چنین کز ناتوانیها شکستم داده اند

گر رسد چینی به یادم نوحه بر مو می کند

می چکد اشکم ز چشم و خاک را بو می کند

روز بازار تعین آنقدر مالوف نیست

خلق چون شب شد دکان در چشم آهو می کند