داغ دل از تلاش نفسها همان بجاست

گر سنگ نیستیم فالاخن چه می کند

دل خنده کار زشتی اعمال کس مباد

زنگی چراغ آینه روشن چه می کند

در سنگ آتش اینهمه دامن چه می کند

آه از مآل خرمی و انبساط عمر

تا گل درین بهار شکفتن چه می کند