دست غریق عشق نشد هیچ جا بلند

فطرت محیط نه فلک آبگون شود

گر وارسیم آبله پست است یا بلند

ما بیخودان تظلم حسرت کجا بریم

چون نقش پا ز بس که نگونبخت فطرتیم

مژگان نمی شود به تماشای ما بلند

پستی مکش ز چتر کی و دستگاه جم