یک پشت پای بگذر از این دستها بلند

چون نقش پا ز بس که نگونبخت فطرتیم

مژگان نمی شود به تماشای ما بلند

پستی مکش ز چتر کی و دستگاه جم

بیدل مگر تو درگذری ورنه پیش ما

دریاست بی کنار و پل مدعا بلند