کز عکس نامم آینه ها رنگ می زنند

جمعی که پا به منزل و فرسنگ می زنند

در یاد دامن تو به دل چنگ می زنند

چون من کسی مباد نم اندود انفعال

در باغ اعتبارکه ناموس رنگ و بوست

رندان ز خنده گل به سر ننگ می زنند

گردون حریف داغ محبت نمی شود