بزم حضورشان نکشد انتظار شمع

از یار شکوه ای که محال است سر کنند

از انفعال نامه بران رموز عشق

رنگ پریده را به عرق بال تر کنند

اشکی جلا دهند و شبی را سحر کنند

تا جذبه طلب گذرد در خیالشان

مانند شبنم آبله را بال و پر کنند