مشتاق جلوه تو ندارد دماغ گل

خود را ز خود برند به جایی که او کنند

بر دوش غیر تکیه ز دردی کشان خط است

دستی مگر به گردن خود چون سبو کنند

اینجا دل شکسته به یاد تو بو کنند

زین گلستان به سیر خزان نیز قانعیم

رنگ شکسته کاش به ما روبرو کنند