آمد و رفت نفس هر قدم آفت دارد

عقل گم کرده به صحرای جنون می آیند

کیست پرسد که گل و لاله این باغ هوس

جز به آهنگ درون از چه برون می آیند

هرزه تازان همه بر رخش حرون می آیند

شوخی نشو نما رستن مو دارد و بس

نخلها سر به هوایند و نگون می آیند