گر شوی اینقدر آگه که خدا می بیند

چشم بر حلقه دروازه رحمت دارد

خویش را هرکه به تسلیم دوتا می بیند

نکنی جرات کاری که نباید کردن

زندگانی چه و آسودگی عمر کدام

صبح ما عرض غباری به هوا می بیند

شمع وار آینه راستی از دست مده