این غروری که به خلوتگه یکتایی اوست

سرو را احول معذور دوتا می بیند

در مقامی که تماشا اثر بیرنگی ست

چشم پوشیده به معنی همه را می بیند

گر همه آینه گردیم کجا می بیند

از خم کاکل او فکر رهایی غلط است

شانه هم دست خود آنجا به قفا می بیند