ز خود هرگاه دل برخاست افتادن نمی بیند

گریبان چاک زن شاید تمیزی واکند چشمت

که یوسف محو آغوش است و پیراهن نمی بیند

مزاج همت آزاد حکم آسمان دارد

تحیر توام خورشید می بالد درین گلشن

گل داغی که ما داریم افسردن نمی بیند

مقلد از تجرد برنیاید با سبکروحان