تحیر توام خورشید می بالد درین گلشن

که یوسف محو آغوش است و پیراهن نمی بیند

مزاج همت آزاد حکم آسمان دارد

ز خود هرگاه دل برخاست افتادن نمی بیند

گل داغی که ما داریم افسردن نمی بیند

مقلد از تجرد برنیاید با سبکروحان

کمالات مسیحا دیده ء سوزن نمی بیند