ز همت آتش افسرده ام دامن نمی بیند

درین محفل هزار آیینه ام آمد به پیش اما

کسی جز عکس خود دیدم که سوی من نمی بیند

چه سازم کز گریبان شعله واری سر برون آرم

رعونت خاک لیسد تاکنی فهم مآل خود

که پیش پا، کس اینجا بی خم گردن نمی بیند

فلک هم از نصیب ما ندارد آگهی بیدل