که پیش پا، کس اینجا بی خم گردن نمی بیند

چه سازم کز گریبان شعله واری سر برون آرم

ز همت آتش افسرده ام دامن نمی بیند

رعونت خاک لیسد تاکنی فهم مآل خود

فلک هم از نصیب ما ندارد آگهی بیدل

تلاش روزی کس چشم پرویزن نمی بیند