عبرت خوشست از اینها رو بر قفا نشیند

تاب و تب نفسها از یکدگر جدا نیست

در خانه ای که ماییم راحت چرا نشیند

همصحبتان این بزم از دیده رفتگانند

فرصت نمی پسندد جا گرم کردن از ما

آیینه پر فشانده ست تمثال تا نشیند

زین ما و من که داریم آفاق در خروش ست