یکسر خروش جغد است هرجا هما نشیند

بگذار تا دمی چند بر گرد خویش گردیم

عالم به دل نشسته ست دل در کجا نشیند

درکارگاه دولت شور حشم شگون نیست

از مرگ نیست باکم اما ز بی نصیبی

ترسم ز دامن او گردم جدا نشیند

ای شور شوق بردار از جا غبار ما را