از مرگ نیست باکم اما ز بی نصیبی

عالم به دل نشسته ست دل در کجا نشیند

درکارگاه دولت شور حشم شگون نیست

یکسر خروش جغد است هرجا هما نشیند

ترسم ز دامن او گردم جدا نشیند

ای شور شوق بردار از جا غبار ما را

پامال یاس تا چند این بی عصا نشیند