کسی به سایه دیوار التجا ننشیند

ازین هوسکده برخاسته است دل به هوایش

که تا به حشر نشستن به جای ما ننشیند

ز آفتاب قیامت فسانه چند شنیدن

به وحشتی بگذر بیدل از محیط تعلق

که نقش پای تو چون موج برقفا ننشیند