مایه گر باشد، کسادی نیست در بازار سود

راحت این بزم بر ترک طمع موقوف بود

دستها بر هم نهادیم از طلب ، مژگان غنود

بی بضاعت عالمی افتاد در وهم زبان

اتفاق است آنکه هر دشوار آسان می کند

ورنه از تدبیر یک ناخن گره نتوان گشود

صاقی دل تهمت آلود کلف شد از نفس