گر به شهرت مایلی با بی نشانی ساز کن

ای بسا تیغی که آبش را تف آتش ربود

موج دریا صورت دست و دلی واکرده است

جز کشاکش هیچ نتوان بست بر سیمای جود

دهر نتواند نمودن آنچه عنقا وانمود

نفی ما آیینه اثبات ناز ایجاد کرد

هرچه از آثار مجنون کاست بر لیلی فزود