خونی که نریختم به پایت

آیینه وعکس یک نوا بود

شادم که شهید بیکسم را

خندیدن زخم خونبها بود

پامال تحیر حنا بود

آن رنگ که آشکار جستیم

در پرده غنچه حیا بود