این قفس آیینه دار خاطر صیاد بود

وانکرد آیینه گردیدن گره از کار من

بند حیرت سخت تر از بیضه فولاد بود

عمر پروازم چو بوی گل به افسردن گذشت

مفت ما کز سعی ناکامی به استغنا زدیم

ورنه دل مستسقی و عالم سراب آباد بود

بلبل ما از فسردن ناز گلها می کشد