چون موی ، سایه هم ز سر ما بلند بود

آنجاکه عجزممتحن چون و چند بود

حسرت پرست چاشنی آن تبسمیم

بر ما مکرر آنچه نمودند قند بود

سعی غبارصبح هوای چه صید داشت