حسرت پرست چاشنی آن تبسمیم

آنجاکه عجزممتحن چون و چند بود

چون موی ، سایه هم ز سر ما بلند بود

بر ما مکرر آنچه نمودند قند بود

سعی غبارصبح هوای چه صید داشت

تا آسمان گشادن چین کمند بود