سیر بهار امن گریبان پسند بود

زاهد نبرد یک سر مو بوی انفعال

در شانه هم هزار دهن ریشخند بود

آشفت غنچه ای که گلش کرد دامنی

شبنم به سعی مردمک چشم مهرشد

از خود چو رفت قطره به بحر ارجمند بود

در وادیی که داشت ضعیفی صلای جهد