گر همه چون صبح بر چرخش بود ابتر بود

هرکه را اجزای موهوم نفس دفتر بود

عشرت هر کس به قدر دستگاه وضع اوست

گلخنی را دود ریحانست و گل اخگر بود

هرکه هست از همدم ناجنس ایذا می کشد