بال پروانه گلوی شمع را خنجر بود

هرکه هست از همدم ناجنس ایذا می کشد

رگ ز دست خون فاسد در دم نشتر بود

با ادب سر کن به خوبان ورنه در بی طاقتی

تا توانی از غبار بیکسی سر برمتاب

گوهر از گرد یتیمی صاحب افسر بود

مایه نومیدیی در کار دارد سعی آه