بی شکستن نیست ممکن تیر ما را پر بود

تا توانی از غبار بیکسی سر برمتاب

گوهر از گرد یتیمی صاحب افسر بود

مایه نومیدیی در کار دارد سعی آه

همچو مجنون هر که را از داغ سودا افسری ست

گردبادش خیمه و ریگ روان لشکر بود

ای جنون برخیز تا مینای گردون بشکنیم