همچو مجنون هر که را از داغ سودا افسری ست

گوهر از گرد یتیمی صاحب افسر بود

مایه نومیدیی در کار دارد سعی آه

بی شکستن نیست ممکن تیر ما را پر بود

گردبادش خیمه و ریگ روان لشکر بود

ای جنون برخیز تا مینای گردون بشکنیم

طالع برگشته تا کی گردش ساغر بود