می زند ساغر به طاق ابروی آسودگی

همچو آتش هرکه را دود طلب در سر بود

هر خس و خارش به اوج مدعا رهبر بود

هر که را از آبله پا بر سر کوثر بود

بی هوایی نیست ممکن گرم جست وجو شدن

سعی در بی مطلبیها طایر بی پر بود