کس نیامد محرم قانون از خود رفتنم

این بنا عمری گره در رشته معمار بود

بر سرم پیچید آخر دود سودای کسی

ورنه عمری بود کین دیوانه بی دستار بود

نغمه وحشت نوای من برون تار بود

باب رسوایی ست از بس تار و پود کسوتم

دست اگر در آستین بردم گریبان زار بود