ما همان یک ناله ایم اما جهان کهسار بود

راحتی جستیم و واماندیم از جولان شوق

تا نشد منزل نمایان را ما هموار بود

گرد حسرت اینقدر سامان بالیدن نداشت

نی به هستی محو شد شور دویی نی در عدم

هرکجا رفتیم بیدل خانه در بازار بود