خلقی به کارگاه جسد عرضه داد و رفت

دست دعای ما همه برگ چنار بود

دفدیم مغزل فلک و سحر بافی اش

یک رفت وآمد نفسش پود وتار بود

ما و منی که دود چراغ مزار بود

سیر بهار عمر نمودیم ازین چمن

با هر نفس وداع گلی یادگار بود