هرگل درتن بهار چمن ساز حیرتیست

با هر نفس وداع گلی یادگار بود

دلها سموم پرور افسون حیرتند

در زلف یار شانه دندان مار بود

چشم که باز شد که نه با او دچار بود

ما غافلان تظلم حرمان کجا بریم

حسن آشکار و آینه در زنگبار بود