در پای همت آبله ام آ کار بود

پر دور گردماند ز غیرت غبار من

دست بریده که به دامان یار بود

جهدی نکردم و به فسردن گذشت عمر

بیدل به ما و تو چه رسد ناز آگهی

در عالمی که حسن هم آیینه دار بود